குரு வாழ்க ! குருவே துணை !!

அழைக்க : 9600577755 - இமெயில் : covaimthangavel@gmail.com

பத்திரப்பதிவு, லீகல் ஒப்பீனியன், சர்வே, பட்டா மாற்றம், மனை, கட்டிட அனுமதிகள்

துல்லியமான பத்திரப்பதிவு, லீகல் ஒப்பீனியன், பட்டா மாற்றம், டிஜிட்டல் சர்வே, மனை-கட்டிட அனுமதிகள், பள்ளி-கல்லூரி அனுமதிகள், தடையின்மைச் சான்றுகள், சாலைகள் மற்றும் அனைத்து பணிகளும் ஓரிடத்தில் இருந்து பெறலாம். சொத்து தொடர்பான வழக்குகளுக்கு சரியான தீர்வு என்ன என்பதன் ஆலோசனைகள் மற்றும் இதர ஆலோசனைகளுக்கு அணுகலாம்.

Wednesday, November 28, 2012

தர்மம் பேசுகிறது - ஒன்று



அம்புஜம் என்றொரு பெண்மணி. எப்போதும் சிரித்துக் கொண்டே இருப்பார். அவருக்கு ஒரு பெண், சற்றே பெருத்த சுமாரான அழகுடைய பெண். அம்புஜத்தின் கணவர் இருக்கும் இடம் தெரியாது. தன் பெண்ணிற்கு நல்ல மாப்பிள்ளையைத் தேடினார்கள். அவர் ஒரு பெரிய ஏற்றுமதி நிறுவனத்தின் இயக்குனர். நல்ல குடும்பம். வெகு சுமாரான குடும்பத்தினைச் சேர்ந்த அம்புஜம் மகள் அப்பெரிய இடத்திற்கு மருமகளாய் சென்றார். வாழ்க்கை வெகு அழகாய்ச் சென்று கொண்டிருக்கிறது. அம்புஜமும், அவள் கணவனும் மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் இறுதி நாட்களைக் கழித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அம்புஜம் எங்குச் சென்றாலும் அவள் உண்டு அவள் வேலை உண்டு என்று இருப்பவள். அம்புஜத்தின் கணவரோ பேசுவது என்றால் என்ன என்று கேட்பவர். அதிர்ந்த சத்தம் வராது. அந்தளவிற்கு மென்மையானவர். அம்புஜத்தினால் அவர்கள் உறவினர்கள் வீட்டில் ஒரு பிரச்சினையும் வராது. சென்ற தடம் கூட தெரியாமல் வீடு திரும்பும் வழக்கமுடையவர் அம்புஜம்.

இப்படியான அம்புஜத்தின் வாழ்விலே துன்பத்தின் சாயல் கொஞ்சம் கூட படியவில்லை. சாதாரண குடும்பத்தினைக் கட்டிக் காத்து, வேறு எவர்களின் கோபத்திற்கோ, வேறு எந்த வித பிரச்சினைக்கோ ஆளாகாமல் வாழ்ந்து வரும் அம்புஜம் எப்போதும் மகிழ்வாகத்தானே வாழணும்? அவர் அப்படித்தான் வாழ்கிறார்.

தர்மம் என்பது சத்தியம். சத்தியம் என்பது உண்மை. உண்மை என்பது நன்மை. நன்மை என்பது பிறருக்கு தீங்கு நினையாமை.

மகாபாரதத்திலே தண்ணீர் என்று கருதி தரையில் வழுக்கி விழுந்த துரியோதனனைப் பார்த்துச் சிரித்தாள் பாஞ்சாலி. ஆன்றோர்களும் சான்றோர்களும் நிரம்பிய அரசவையிலே பலர் பார்க்க அவளை அவமானப்படுத்தினான் துரியோதனன். ஒரு சாதாரண கேவலச் சிரிப்பிற்கே கடவுள் இத்தனை பெரிய தண்டனையைக் கொடுக்கின்றான் என்றால் பெரிய தவறுகளுக்கு கடவுள் எத்தனை பெரிய தண்டனைகளைக் கொடுப்பான்?

இப்படித்தான் ஒருவர் பணம் ஒன்றே குறிக்கோள் என்று வாழ்ந்து வந்தார். அவரின் கதை என்ன? ..... ( அடுத்த பகுதியில் )

Monday, November 26, 2012

இயல்பாய் இருங்களேன்

மனித சமூகம் ஈகோவினால் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. எது நல்லது, எது கெட்டது என்பதை எந்த வித முன் யோசனையின்றி தற்போதைய மனித குலம் முடிவெடுக்கிறது. பிறகு அவஸ்தைப் படுகின்றார்கள்.

சாலைகளில் பாருங்கள். வேடிக்கையாக இருக்கும். புதுச் சட்டை போட்டாலோ, ஹேர் ஸ்டைல், செல்போன், கார், பைக் வாங்கினால் என்னவோ உலகே அவர்களையே உற்று உற்றுப் பார்ப்பதாய் நினைத்துக் கொண்டு சேஷ்டைகள் செய்து கொண்டுச் செல்வார்கள். அவரவருக்கு அவரவர் வேலை. நிற்காமல் ஓடிக்கொண்டே இருக்கின்றார்கள். அவர்களாவது இவர்களைப் பார்ப்பதாவது? இதாவது பரவாயில்லை.

ஒரு கோடி கொடுத்து கார் வாங்குபவன் எதற்கு வாங்குகிறான் என்று நினைக்கின்றீர்கள்? அவனைச் சுற்றி இருப்போர் அவனைப் பார்த்து பொறாமைப் பட வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் அவன் அந்தக் காரை வாங்குகிறான். பிறர் தன்னை உயர்த்திப் பார்க்க வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் பெரும்பான்மையான மனிதர்கள் ஓடி ஓடி உழைத்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

இந்த் ஈகோவினால் தான் பிராண்டட் கம்பெனிக்காரர்கள் கோடிகளைக் குவிக்கிறார்கள்.

உங்கள் வீட்டில் என்ன டிவி இருக்கிறது? எங்கள் வீட்டில் எல் ஈ டி டிவி இருக்கிறது என்று பெருமையடித்துக் கொள்வார்கள். அந்த எல் ஈ டி கொஞ்ச நாள் கழித்து குப்பையாகி வேறு ஒரு டிவி மார்க்கெட்டில் வந்து விடும். டிவி கம்பெனிக்காரர்கள் புதிய புதிய பொருட்களாய் விற்று சம்பாதிப்பார்கள். வாங்குபவர்களுக்கு காசும் போய்  எல்லாம் போய் விடும்.

நேற்றைய நீயா நானாவில் எதிர்கால சந்ததிகளுடன் பாக்கெட் மணி பற்றிப் பேசினார்கள். அதில் பேசிய எந்த ஒரு இளைஞனும், இளைஞியும் படிப்பைப் பற்றி ஒரு வார்த்தை பேசவில்லை. நண்பர்கள் என்பதைத் தவிர அவர்கள் பெரிதாய் வேறு எதையும் சொல்லவில்லை.

எப்படிப்பட்ட இளைஞர்கள் தமிழ் நாட்டில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள் என்பதைப் பார்த்த போது வேதனையாக இருக்கிறது.

நோக்கியா ஹெட் போன் வாங்கினால் அதைக் காதில் மாட்டிக் கொண்டு அலப்பறை செய்வது என்று பிறர் தன்னைப் பார்க்க வேண்டும் என்பதற்காக இயல்பு மாறி விடுகின்றார்கள்.

இயல்பாய் இருந்தால் என்ன? குடியா முழுகிப் போய் விடும்?

பெரும்பான்மையான மக்கள் தனக்கென வாழாமல் பிறர் பார்க்க வேண்டுமென்பதற்காக வாழ்கிறார்கள். இப்படியான வாழ்க்கை முடிவில் வெற்று வாழ்க்கையைத்தான் தரும்.

பத்தாயிரம் ரூபாய் ஷூ போட்டால் தான் சமூகம் உங்களை மதிக்கும் என்று எவராவது நம்பினால் அதை விடக் கேனத்தனமானது எதுவும் இல்லை.

கீழே இருக்கும் இரண்டு படங்களில் உலகம் இன்றும் யாரை நினைவில் வைத்து வணங்கி வருகிறது என்று ஒரு நிமிடம் நினைத்துப் பாருங்கள். நிதர்சனம் புரியும். பகவான் ரமணரிடம் ஒரு கோவணம் தான் இருக்கிறது. ஆனால் பாகவதரிடம்?

( ரமண மகரிஷி )


(தியாகராஜ பாகவதர்)


Wednesday, November 14, 2012

தீபாவளி அன்றும் இன்றும் இறுதிப் பகுதி


மரப் பட்டையினால் செய்யப்பட்டிருக்கும் தீப்பெட்டிகளை இப்போதெல்லாம் கண்ணால் கூட பார்க்க முடிவதில்லை. சூழலுக்கு எந்த வித தீங்கினையும் தராத அப்பெட்டிகளை இனி எப்போது பார்க்கப் போகின்றேனோ தெரியவில்லை.

தீபாவளி அன்று மாலையில் மாமா வெடிகளை வாங்கி வருவார். துணிகள் எல்லாம் தயாராய் தைத்து தாம்பாலத்தில் எடுத்து வைத்து விடுவார்கள். பழங்கள், இனிப்புகள் வந்து விடும். ஏற்கனவே முறுக்கு, அதிரசம், மடக்குப் பணியாரம், கெட்டி உருண்டை எல்லாம் தயாராக இருக்கும்.

இப்போது செய்வது போல தினமும் இட்லியெல்லாம் சுடமாட்டார்கள். நல்ல நாள், விரதம் போன்ற நாட்களுக்குத்தான் இட்லி கிடைக்கும். இட்லி மாவு புளித்தால் அத்துடன் கறிவேப்பிலை கூட சேர்த்து மொறு மொறு தோசை கிடைக்கும். இளம் தேங்காயுடன் வெங்காயம், சோம்பு, இஞ்சி வைத்து அரைத்து தாளித்த சட்னியில் தோசையை நனைத்துச் சாப்பிடச் சாப்பிட டிவைன் தான் போங்கள்.  அம்மா சில சமயம் ஆட்டுகறிக் குழம்பைச் சுட வைத்து தருவார்கள். தோசைக்கு மிகச் சரியான காம்பினேஷனாக நான் நினைப்பது கறிக்குழம்பு தான்.

உளுந்து வடை, சேமியா கேசரி, பாலப்பம், சுழியன் இத்துடன் மல்லிகைப் பூவை விட மெது மெது இட்லிச் சட்னி என்று தழை வாழை இலையில் படையல் போட்டு, குத்து விளக்கு, லட்சுமி விளக்கு ஏற்றி தூபம், பத்தி வைத்து வீடே கமகமக்கும். விடிய விடிய அம்மா பலகாரம் சுட்டுக் கொண்டிருப்பார்கள். நான் அவ்வப்போது எழுந்து சென்று அம்மாவிற்கு ஏதாவது உதவி செய்து கொடுப்பேன்.

விடிகாலையில் பெரிய அண்டாச்சட்டியில் தண்ணீர் சேர்த்து மாமாவும், வீட்டு வேலைக்காரனும் விறகை போட்டு தண்ணீரை கொதிக்க வைத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். எனக்கோ பயம் பற்றிக் கொள்ளும். அரப்பு ஒரு பக்கம் கரைத்து தயாராய் இருக்கும். நல்லெண்ணெய் பெரிய கிண்ணத்தில் ஊற்றி வைத்திருப்பார்கள். அம்மா தலையில் எண்ணெய் வைத்து விட உடம்பெல்லாம் எண்ணெய் ஊற்றி மெழுகி விடுவார்கள். குடத்தடிக்கு வந்தவுடன் தான் சோதனை ஆரம்பிக்கும்.(குடத்தடி என்பது வீட்டின் பின்புறம் இருக்கும் பகுதி.அக்காலத்தில் குடங்களில் தண்ணீர் பிடித்து வரிசையாக வைத்திருப்பார்கள். பெரிய பொக்கையில் தண்ணீர் நிரப்பி வைத்திருப்பார்கள்)

கொதிக்க கொதிக்க சுடுதண்ணீரில் அரப்புத் தேய்த்து தலையில் ஊற்றுவார்கள் பாருங்கள். உடம்பு வெந்து விடும். கத்திக் கதறி ஒரு வழியாக குளித்து விட்டு வந்த பிறகு தலை துவட்டி விட்டு பழைய டிரஸ்ஸை மாட்டி விட்டு படையல் அருகில் காவல் இருப்பேன்.

அனைவரும் குளித்து விட்டு வந்தவுடன் தேங்காய் உடைத்து, தீபம் காட்டி, சாமியை வணங்கி அம்மா மஞ்சள் இட்டுத் தரும் புது உடையை உடுத்தி அழகு பார்த்து வெடி வெடிக்க சென்றால் மாமா ஒவ்வொரு வெடியாய் எடுத்துக் கொடுத்து பாதுகாப்பாய் வெடிக்கச் செய்வார். சர வெடியெல்லாம் வேலைக்காரன் தான் வெடிப்பான். கேட்டால் உதை கிடைக்கும்.

பிறகு பலகாரம் சாப்பிட உட்கார்ந்தால் ஒவ்வொரு அயிட்டமாய் வயிற்றுக்குள் சென்று சேரும். அதற்குள் லத்தீப் கடைக்கு ஆட்டுக்கறி வாங்கச் சென்று விடுவார் மாமா. நாலு அல்லது ஐந்து கிலோ ஆட்டுக்கறி வரும்.

அதற்குள் வீரியங்கோட்டை ருக்மணி சித்தி வீட்டுக்கு பலகாரம், குருசாமி சித்தப்பாவிற்கு வேஷ்டி, துண்டு, சட்டை அத்துடன் ஒரு கிலோ ஆட்டுக்கறி பார்சலை தயார் செய்வார் அம்மா குட்டியம்மாள்.

மாமா வந்தவுடன் பார்சல் பஸ் ஏறி வீரியங்கோட்டைக்குச் செல்லும். மாமா திரும்பி வரும் போது மதியமாகி இருக்கும்.

அதற்குள் வடை, சுழியன், கேசரி, பாலப்பம் போன்றவைகளை தின்று தீர்த்திருப்போம்.

மதியம் ஆட்டுக்கறி வறுவல், குழம்பு, ஆட்டு எலும்பு ரசம் என்றுச் சாப்பாடு சுடச்சுட வாழை இலையில் பரிமாறுவார் அம்மா.

இலையில் இனிப்புகள் சீந்துவார் இன்றிக் கிடக்கும். ஒரு பலகாரம் கூட கடையில் வாங்கித் தர மாட்டார்கள். அதை எவரும் சாப்பிடவும்  மாட்டோம்.
அம்மாவின் அன்புடன் தயார் செய்யப்பட்ட பலகாரத்திற்கு இணை வேறு எங்கிருக்கிறது?

மகனின் வகுப்புத் தோழனின் அம்மாவிடம் மனைவி பலகாரம் சுடுவதைப் பற்றி விசாரித்து இருக்கிறாள். அதற்கு அந்தப் பெண் “அய்யே நீங்களெல்லாம் வீட்டிலா பலகாரம் சுடுகின்றீர்கள், அதெல்லாம் சுத்த வேஸ்ட். நாங்கள் அதையெல்லாம் சாப்பிடவே மாட்டோம்” என்றுச் சொன்னாராம்.

நேற்று விடிகாலையில் குளித்து, புத்தாடை அணிந்து பட்டாசு வெடித்து பலகாரங்கள் சாப்பிட்டு உட்கார்ந்திருந்த போது அம்மா போன் செய்தார்கள். மனைவியிடம் விசாரித்தார்கள். எல்லாம் சரியாகச் செய்திருக்கிறாரா மருமகள் என்ற விசாரணை அது. மகிழ்ச்சியுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள் இருவரும்.

அடுத்த சில நொடிகளில் சட்டையைக் கொண்டு வந்து கொடுத்து ”கிளம்புங்கள்” என்றாள் மனைவி.

“எங்கே?”

”உங்க சகலை வீட்டுக்குத்தான் “ என்றாள்.

“அதுக்கு ஏண்டி காவி டிசர்ட்டைக் கொண்டு வந்து கொடுக்கிறாய், நல்ல டிஷர்ட்டுகள் இருக்கின்றனவே அதில் ஒன்று கொடேன்” என்றேன்.

”பலகாரத்தைக் கொடுக்கத்தான் அனுப்பி வைக்கிறேன். பல் இளிக்க இல்லை. புரிகிறதா? கொண்டு போய் கொடுத்தவுடன் அடுத்த நொடியில் கிளம்பி விட வேண்டும்” என்றாள் கர்ண கடூரமாய்.

அவளை முறைத்து விட்டு கிளம்பினேன். விடிகாலை கோவை சிங்கா நல்லூர் தூங்கிக் கொண்டிருந்தது.

மனைவியின் தங்கை அப்போதுதான் குப்பை கொட்டி விட்டு நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார் வீட்டுக்கு. பலகாரத்தைக் கொடுத்து விட்டு வீட்டுக்குள் கூட போகாமல் திரும்பி வந்து விட்டேன்.

வீட்டிற்கு வந்தவுடன் “ என்ன அதற்குள் வந்து விட்டீர்கள்? “ என்றாள். 

”நீதானடி உடனே வரச்சொன்னாய்? அதான் உடனே வந்து விட்டேன்” என்றேன்.

“ஏன், அவள் உள்ளே கூப்பிட்டு ஒரு வாய் தண்ணி கூடவா கொடுக்கவில்லை?” என்றுச் சிரித்துக் கொண்டே கேட்டாள். ( என்னை நக்கல் செய்கின்றாராம் அம்மணி)

இருடி இரு, உனக்கு வைத்திருக்கிறேன். மனதுக்குள் சிரித்துக் கொண்டேன்.

மாலையில் சகலை தன் குடும்பத்தோடு வீட்டுக்கு வருகை தர, அம்மணியின் முகம் போன போக்கைப் பார்க்க வேண்டுமே?

அடடா, எனக்கு  அப்போதுதான் நிஜமான தீபாவளியே ஆரம்பித்தது.

ஒரு வழியாக எனது இந்தக் கால தீபாவளி மாலையுடன் முடிவடைந்தது மனைவியின் தங்கை வருகையோடு !

* * *

Saturday, November 10, 2012

அன்றும் இன்றும் தீபாவளி பகுதி ஒன்று


கதிர் அறுப்பு முடிந்து நெல் மூட்டைகள் வீட்டுக்கு வந்தவுடன் , வயலில் மீந்து கிடக்கும் ஈரப்பதத்தில் மீண்டும் இரண்டு உழவோட்டி எள்ளை விதைத்து விட்டு வருவான் போஸ். எள் நன்கு வளர்ந்து அறுப்புக்குத் தயாராகும். எள் பயிர்களை அறுத்து வந்து போர் போட வேண்டும். எள் காய்கள் சூட்டினால் அவிந்து கருப்பாய் மாற வேண்டும். அப்போதுதான் எள் அதன் அடுக்கிய பெட்டி போன்ற காய்களிலிருந்து வெளியே வரும். அடுக்கி வைத்த எள் போர் சூட்டினால் வெந்து ஒரு வித வாடை வரும். ஐந்தாவது நாள் எள் தட்டைகளை எடுத்து வானம் பார்த்தபடி வைத்து விட வெயிலில் நன்கு காய்ந்து காய்கள் வெடித்து அதனுள் இருக்குள் கருப்பு நிற எள் வெளியில் கொட்டும். மாலையில் ஒவ்வொரு பத்தையாய் எடுத்து குப்புற சாய்த்து உதறினால் முழு எள்ளும் கீழே கொட்டி விடும். மீண்டும் போர் மேய்ந்து வைத்து இரண்டு நாட்கள் இப்படியே வெயிலில் காய வைத்தால் முழு எள்ளும் வந்து விடும். வாசல் தரையில் கொட்டி இருக்கும் எள் இலை, எள், குப்பைகளை ஒன்று சேர்த்து புடைத்து சுத்தம் செய்து, வெயிலில் நன்கு காய வைத்து மூட்டையாய் கட்டப்படும்.

ஒரு வாரத்தில் அந்த எள் எண்ணை ஆட்ட, ஆவணம் முஸ்லிம் தெரு எண்ணைச் செக்குக்குச் செல்லும். அது கரண்ட் செக். ஆவணம் வடக்கித் தெருவில் மாட்டு செக் ஒன்று இருந்தது. ஆனால் அம்மா அங்கு செல்ல மாட்டார்கள். எனக்கு விபரம் தெரிந்த நாளில் இருந்து கரண்டு செக்குத்தான். எள்ளுடன் கருப்பட்டியோ அல்லது வெள்ளமோ சேர்த்து எள் எண்ணையாய் மாறி சில்வர் குடம் சேரும். வெள்ளைத் துணியால் முக்காடு கட்டி வீட்டின் மேற்திசை அறைக்குள் சமர்த்தாய் உட்கார்ந்து விடும். கருப்பட்டி சேர்ந்த எள் கொஞ்சம் அம்மா எடுத்து வந்து தருவார்கள். சாப்பிடுவேன். சுவையோ சுவை. ரொம்பச் சாப்பிட விடமாட்டார்கள்.

கிட்டத்தட்ட பதினாறு படி அதாவது நாலு மரக்கா பச்சை அரிசி களைந்து காயப்போட்டு, வடக்கித்தெரு கருப்பையாத் தேவர் மாவுமில்லில் மாவு அரைத்து உலர வைக்கப்படும். அத்துடன் மடக்குப் பணியாரத்திற்கு என்று தனியாய் மாவு அரைக்கப்படும். இதற்கிடையே ஒரு மரக்கா அதாவது நாலு படி பச்சரிசி ஊற வைக்கப்பட்டு உரலில் போட்டு இடித்து சலித்து அதனுடன் ஏலக்காய் தூள், வெள்ளப்பாகு சேர்த்து கிண்டி ஒரு மண் சட்டியில் வைத்து வெள்ளைத் துணியால் வேடு கட்டி மூடி வைக்கப்படும். பாசிப்பயரை வறுத்து அரைத்து அத்துடன் கற்கண்டு, வறுபட்ட தேங்காய் துண்டுகள், முந்திரிப்பருப்பு, நெய், சர்க்கரைப்பாகு சேர்த்து கெட்டி உருண்டை செய்வார் அம்மா. அது பெரிய குவளை சட்டியில் அடுக்கி வைக்கப்படும்.

அடுத்த நாள் வெயிலில் காய்ந்து கிடந்த பெரிய பெரிய விறகு மரங்கள் வெட்டி அடுக்கி வைக்கப்படும். பெரிய இருப்புச் சட்டி அடுப்பிலேற்றில் நல்லெண்ணெய் ஊற்றி காயும். இரண்டு கை சேர்த்து வைத்தால் இருக்கும் அளவுக்கு முறுக்கு பாம்பாய் எண்ணெயில் வறுபடும். தேங்காய்பால் சேர்த்து முறுக்குச் சுடுவதால் முறுக்கு எண்ணெயில் பொறியும் போதே கமகமக்கும். தீபாவளி அன்றைக்கு படைப்பதற்குச் ‘சாமி’க்கு என்று தனியாய் எடுத்து வைத்து விட்டு, அதன்பிறகு அம்மா முறுக்குத் தருவார்கள். இரண்டு முறுக்குகளை மென்று தின்று விட்டு, தூங்கச் சென்று விடுவேன். விடிய விடிய முறுக்கும், மடக்குப் பணியாரமும் சுடுவார் அம்மா. விடி காலையில் பார்த்தால் இரண்டு அண்டாச்சட்டி முழுவதும் பெரிய பெரிய முறுக்குகளும், சின்ன அண்டாச் சட்டியில் மடக்குப் பணியாரமும் நிறைந்து இருக்கும். மடக்கு பணியாரத்தின் மீது கோட்டிங்காய் படிந்து இருக்கும் சீனிப்பாகு கோடுகள் எனக்குப் பிடிக்கவே பிடிக்காது. அதைச் சுரண்டு விட்டுத்தான் சாப்பிடுவேன்.

இது வரையிலும் சரி, இனிமேல் தான் எனக்குப் பிரச்சினையே ஆரம்பிக்கும்.

வீரியங்கோட்டையில் கட்டிக் கொடுத்திருக்கும் அம்மாவின் தங்கை ருக்மணிக்கு தீபாவளி பலகாரம் கொடுப்பார்கள். பெரிய பனையோலை கடவாப் பெட்டியில் முறுக்குகளை எடுத்து அடுக்கி, அதன் மீது மடக்குப் பணியாரம், கெட்டி உருண்டை எல்லாம் எடுத்து வைக்க, எனக்கு திக் திக்கென்றிருக்கும். ‘அம்மா, எல்லாவற்றையும் எடுக்காதே’ என்றுச் சண்டை போடுவேன். சிரித்துக் கொண்டே ‘உனக்குத்தான் பெரிய அண்டாச்சட்டியில் முறுக்கு இருக்கிறதே அது போதும்டா’ என்பார்கள். எனக்கு மனசே கேட்காது. அம்மாவை எடுக்கவே விட மாட்டேன். முறுக்குகள் முடிந்தவுடன் மீண்டும் சுட்டுத்தருகிறேன் என்று உறுதி கொடுப்பார்கள். ஏதோ அப்போதைக்கு கொஞ்சம் மனசு ஆறும். மேலும் ஆவணம் வடகாட்டார் மளிகைக்கடையில் மேரி பிஸ்கட் வாங்கி வைத்து கடவாப் பெட்டியை வெள்ளைதுணியினால் வேடு கட்டி வைப்பார்கள். அம்மாவிற்கும் ருக்மணி சித்தி மீது அதீத அன்பு. சித்தி கருப்பாய் இருப்பார்கள். அவர்கள் குளிப்பதற்கு மைசூர் சாண்டல் சோப், கோழி முட்டை போல இருக்குமே அதை வேறு வாங்கி வந்து பலகாரத்துடன் வைத்துக் கொடுப்பார்கள். அது பஸ் ஏறி ருக்மணி சின்னம்மா வீட்டுக்கு சென்று சேரும்.

அருணாசலம் மாமா பட்டுக்கோட்டை கொழும்பு சில்க்ஸில் அனைவருக்கும் துணிகள் எடுத்து வருவார்கள். மாமா தேடித்தேடி எடுத்து வந்தாலும், அக்காவிற்கு மாமா எடுத்த சேலை என்றைக்குமே பிடிக்காது. ஆவணம் மாரியம்மன் கோவிலின் பின்புறம் இருக்கும் டைலர் கடையில் சட்டை தைக்கக் கொடுப்பார்கள். 

தீபாவளி நெருங்கிக் கொண்டிருக்கும். சம்மள வீட்டு மாணிக்கதேவர் தாத்தா (அம்மாவின் அப்பா) எனக்கு பனையோலை வெடிக்கட்டு வாங்கிக் கொடுப்பார்கள். நான் மண்ணென்னெய் விளக்கைப் பொறுத்தி வெடியை விளக்கு மாத்து குச்சியில் சொருகி திரியை விளக்கில் நீட்டுவேன். அந்த பனையோலை வெடி செய்தவன் திரியை சிறியதாய் வைத்து இருப்பான். உடனே வெடித்து விடும். விளக்கு அணைந்து விடும். ஒரு கட்டு வெடியை வெடித்து முடிப்பதற்குள் இரண்டு மூன்று தீப்பெட்டிகள் முடிந்து விடும். 

கரண்டு போய் விடும் என்பதால் தொடர் அடுத்த பதிவில் தொடரும்....

Wednesday, November 7, 2012

பாலத்தின் மீது வீடு கட்டாதே


“என்னுடனே இருக்கும்படி தேவரீர் தந்த ஸ்திரீயானவள் அவ்விருட்சத்தின் கனியை எனக்குக் கொடுத்தாள். நான் புசித்தேன். ஸ்திரீயானவள், சர்ப்பம் என்னை வஞ்சித்தது, நான் புசித்தேன் என்றாள்” - ஆதியாகமம் 3-12-13 பைபிள்




பாவம் செய்தோரே பரலோகப்பிதாவின் முன்னே மண்டியிட்டு பிரார்த்தியுங்கள். அவர் உங்களை ஆசீர்வதிப்பார். ஆதாம் ஏவாள் செய்த பாவத்தின் பலனாய் துன்ப உலகில் துயருரும் அனைவரையும் அவர் விடுவிப்பார். 

விடுதிகளின் அறைகளூடே தங்கிச் செல்லும் யாத்ரீகர்கள் போலே பிரசங்கங்களின் முடிவில் காசு மழை கொட்டும். கொட்டும். கொட்டும்.

பாவங்களை மன்னிப்பாரா பரிசுத்த ஆவியானவர்? சிலுவை பதில் சொல்கிறது. ஏனப்பா இயேசு சிலுவையில் அறையப்பட்டார்?

ஆதாம் - விவேகம், ஏவாள் - உணர்ச்சி. 

முதுகுத்தண்டை திருப்பி போட்டுப் பார்! 

மரத்தின் இலைகள் முதுகுத்தண்டின் பாதி வரை தொங்குகின்றது. கனியைப் பார். அதைப் புசிக்க விடாமல் செய்தது யார்? 

உணர்ச்சியின் பிடியிலே சிக்கிய ஏவாளா?

முள்ளம் தண்டினூடே ஓடும் ஆற்றல் அணுவை விட உச்சமானது. அக்கனியைப் புசித்தார்கள் புத்தரும் ஏசு நாதரும்.

ஏதன் தோட்டத்தின் வாயிலை அடைத்தது யார்? பாம்பு ! 

நெளியும் பாம்பின் பிடியிலே மனிதர்கள். பாம்பு தன் உடம்பால் சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. மனிதர்கள் இறுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

மாயா உலகின் மாயையின் காலடியிலே கனியைப் பற்றிய புரிதல் இன்றி ஆப்பிளை வெட்டி வெட்டி முழுங்கிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். கனி தொங்கிக் கொண்டே இருக்கிறது. தோட்டம் பராமரிப்பின்றி கிடக்கிறது.

அவன் காத்துக் கொண்டே இருக்கிறான். ஆனால் எவரும் அவரிடம் எதுவும் கேட்பதும் இல்லை. அவரைப் பற்றிச் சிந்திப்பதும் இல்லை.

பாலத்தின் மீது வீடு கட்டிக் கொண்டே இருக்கின்றார்கள். பாலம் என்பது கடக்கத்தானே ஒழிய தங்கி விடும் இடம் அல்ல.

- கோவை எம் தங்கவேல்

Sunday, November 4, 2012

இதுதான் தமிழகம்


கோவையிலிருக்கும் பூமார்க்கெட் சென்றிருந்தேன். கிட்டத்தட்ட 65 வயதிருக்கும். வெளுத்துப் போன வெள்ளையுடையில், வெளிர் நிறத்தில் அந்தக்கால ஸ்கூட்டர் ஒன்றில் முதியவரொருவர் வாழைப்பழ வண்டியருகில் வந்து பச்சை நாடன் வாழைப்பழ விலை கேட்டார். 

“டஜன் அறுபது ரூபாய்ங்க” என்றார் கடைக்காரர்.

“ நாற்பதுக்கு தர்ரியா?”

“கட்டாதுங்க”

பெரியவர் ஸ்கூட்டரைத் திருப்பிக் கொண்டு சென்றார். இரண்டு நிமிடத்தில் மீண்டும் வந்தார்.

” நாற்பதுக்கு வருமாப்பா?” என்றார் பெரியவர்

“கட்டாதுங்க, இந்த பில்ல பாருங்க” என்றார் கடைக்காரர்

மீண்டும் ஸ்கூட்டரைத் திருப்பிக் கொண்டு சென்றார். மீண்டும் இரண்டாவது நிமிடத்தில் வாழைப்பழ வண்டியருகில் வந்து நின்றார்.

“சொல்லிக் கொடுப்பா?” 

“கட்டவே கட்டாதுங்க, ஐம்பது ரூபாய்க்கு வேணா தர்ரேங்க”

“சரி சரி கொடு” என்றார்.

கடைக்காரர் வாழைப்பழத்தை எடுத்து கேரி பேக்கில் வைத்துக் கொண்டே 

“எங்கே இருக்கீங்க?” என்று கேட்டார்.

”தேவாங்க செட்டியார் வீதி”

“நானும் தேவாங்க செட்டியார் தானுங்க”

“அப்படியாப்பா, இந்தா உனக்கு வேணுங்கிறதை எடுத்துக் கொண்டு மீதியைக் கொடு” என்றுச் சொல்லிக் கொண்டே நூறு ரூபாய் தாளை நீட்டினார்.
வாழைப்பழக் கடைக்காரர் 60 ரூபாயை எடுத்துக் கொண்டு, மேலும் இரண்டு பழங்களை சேர்த்து கொடுத்து விட்டார்.

”ஏன் இரண்டு பழங்களை கூடுதலாய் கொடுத்தீர்கள்? உங்களுக்கு நஷ்டமாகாதா?” என்று வாழைப்பழக் கடைக்காரரிடம் கேட்டேன்.

“என் ஜாதிக்காரருங்க, அதுவும் பெரியவருங்க” என்றார் கடைக்காரர்.

- உண்மையில் நடந்த சம்பவம் இது.

Thursday, October 11, 2012

காய்கறிகளில் விஷத்தன்மையை நீக்குவது எப்படி?

கறிவேப்பிலை, மிளகாய், பசலைக்கீரை, கத்தரி, வெண்டை, புடலை போன்றவற்றின் மீது பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகள் படிந்திருக்கின்றன. இம்மருந்துகளை நீக்கி விட்டு உணவாகச் சமைத்தால் தான் பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகளால் வரக்கூடிய எழுதவே முடியாத பல்வேறு வகை நோய்களில் இருந்து தப்பிக்கலாம்.

சாதாரண தண்ணீரில் கழுவி விட்டு காய்கறிகளைச் சமைப்பது சொந்தச் செலவில் சூனியம் வைத்துக் கொள்வதுக்கு ஒப்பாகும்.

பூச்சுக் கொல்லி விஷத்தன்மையை எப்படி நீக்குவது?

மஞ்சள் தண்ணீர் அல்லது வினிகரை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். அதில் காய்கறிகளை நன்கு அமிழ்த்தி ஊற விட்டு பின்னர் கழுவிக் கொள்ளவும். இவ்வாறு செய்யும் போது காய்கறிகளின் மீது படிந்திருக்கும் 95 சதவீத மருந்து நீக்கப்படும் என்று கேரளாவைச் சேர்ந்த தனியார் அமைப்பின் ஆய்வறிக்கையில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. (ஆதாரம் டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா)

பணக்காரர்களின் அரிசியான பாசுமதியில் மிக அதிகமான பூச்சிக் கொல்லி மருந்து இருக்கிறது என்கிறது அவ்வறிக்கை.

சுகாதாரத் துறையின் அலுவலர்கள் லஞ்சம் வாங்குவதில் மட்டுமே வாழ்க்கை என்பதாய் வாழ்வதால், இது போன்ற மக்களைக் கொல்லும் நஞ்சுகளில் இருந்து தப்பிப்பது என்பது முடியாத ஒன்று.

கேஎஃப்சி சிக்கனில் புழு இருந்தது என்று திருவனந்தபுரத்தின் செய்தி. உலகெங்கும் கடை விரித்திருக்கும் கேஎஃப்சி இது போல அமெரிக்காவில் புழு சிக்கனை விற்றிருந்தால் இந்த நேரம் கடை என்னவாகி இருக்கும் என்று ஒரு நிமிடம் யோசித்துப் பாருங்கள். கடையை சோதனை செய்யக்கூட கடைச் சிப்பந்திகள் அனுமதிக்கவில்லையாம்.

நேற்று திரு.குருமூர்த்தியின் கட்டுரை ஒன்றினை வாசித்தேன். சேமிக்கும் வழக்கமுடைய நம் இந்திய மக்களை திரு மன்மோகன் சிங் அவர்கள் பங்குச் சந்தையில் முதலீடு செய்யச் சொல்கிறார், இதைத்தான் புது பொருளாதார வளர்ச்சி என்கிறார் என்று குருமூர்த்தி சொல்கிறார். காலம் காலமாய் ஒரே வழக்கமுடைய மக்களை திசை திருப்பி அமெரிக்கர்களைப் போல பங்குச் சந்தையில் முதலீடு செய்ய வைத்து மக்களை கடன்காரர்களாக்கி, குடும்பங்களை தனிமைப்படுத்தி, சமூக கட்டமைப்பையே உடைத்துப் போடும் அளவுக்கு திரு மன்மோகன் சிங்கின் பொருளாதார சிந்தனை இருக்கிறது என்கிறார் அவர்.

அதுமட்டுமல்ல அமெரிக்காவில் திவாலான மிகப் பெரிய வங்கிகளைப் போல இந்தியாவிலும் உருவாக்கி விட வேண்டுமென்ற திரு.ப.சிதம்பரத்தின் கொள்கையை இப்பொருளாதார சித்தாந்தம் ஊக்குவிக்கின்றது என்றும், இதை நோக்கித்தான் திரு.ப.சி அவர்கள் சென்று கொண்டிருக்கின்றார் என்கிறார் அவர்.

கோவையில் பெரிய பணக்காரர்கள் எல்லோரும் பல சிலிண்டர் கனெக்‌ஷன்களை வைத்துக் கொண்டு, தங்கள் கார்களுக்கு மானியச் சிலிண்டர்களை பயன்படுத்தி உல்லாச வாழ்க்கை வாழ்வது அனைவருக்கும் தெரிந்த ஒன்றே. இதைப் போல அமைச்சர்களும் பயனடைகின்றார்கள் என்பதும் நமக்குத் தெரிந்த ஒன்றே. இதைக் காரணமாய் வைத்துக் கொண்டு ஏழை எளிய மக்களுக்கு வழங்கிய சிலிண்டர்களைக் குறைப்பது பெரிய திருடர்களை ஒழிக்க வீடுகளே இல்லாமல் ஆக்குவது போன்றது. இது  என்னவிதமான பொருளாதார வளர்ச்சியோ தெரியவில்லை.

இன்றைக்கு இருக்கும் டெக்னாலஜியின் அசுர வளர்ச்சியில் போலி அடையாள அட்டை, ரேஷன் அட்டைகளை களைவது வெகு எளிதானது. அதைச் செய்து போலிகளைக் களைந்து விடாமல் இப்படி மக்களை துன்பத்தில் ஆழ்த்துவது மக்கள் விரோத சிந்தனை என்றுதான் சொல்ல வேண்டி இருக்கிறது.

கோவையில் மின்சாரம் வரும் நேரங்கள் மாற்றப்பட்டு இருக்கின்றன. காலையில் 6-8, மதியம் 12-2, இரவு 6-7, 9-10, 11-12, 1-2, 4-5. இப்படி ஒரு மின்சார சப்ளையை உலகத்தில் வேறு எங்கும் மக்கள் அனுபவித்தே இருக்க மாட்டார்கள். அதிமுக ஆட்சிக்கு வந்து ஒன்றரை வருடங்கள் ஆகி விட்டன. இன்னும் மின்வெட்டு சரிசெய்யப்படவில்லை. அல்லது ஒழுங்கு படுத்தக்கூட இல்லை. இப்படியே சென்றால் தமிழர்கள் பீகாரிகள் போல அகதிகளாய் மாறி விடும் சூழ் நிலை வந்தே தீரும். அதற்குள் ஆட்சியாளர்கள் மின்வெட்டினை ஒழுங்குபடுத்தி விட வேண்டும். ஆனால் நிச்சயம் செய்ய மாட்டார்கள்.

ஓட்டுப்போடும் போது வாங்கிய காசுக்கு பலனை அனுபவித்துத்தானே தீர வேண்டும்? தமிழகம் அனுபவிக்கின்றது.




Saturday, September 29, 2012

கோவிலும் மனித உடலும்


தமிழர்கள் வாழ்ந்த புண்ணிய பூமியை, குமரிக் கண்டத்தினை கீழே இருக்கும் படத்தில் பாருங்கள். இப்படி இருந்த தமிழர் வாழ்விடம் இப்போது இருக்கும் அவலத்தையும் பாரீர். இருக்க இடம் இல்லாமல் தவிப்பதைப் பாரீர். பரிசோதனைக் கூடங்களில் கொல்லப்படும் எலி போல தமிழர்கள் கொல்லப்படுவதைப் பாரீர். ஏன் என்று கேட்க நாதியற்றுப் போனதைப் பாரீர். உலகின் மூத்த குடியான தமிழர்கள் தண்ணீருக்கும், மின்சாரத்திற்கும் கையேந்தி நிற்கும் அவலத்தைப் பாரீர். 


ஆனால் உங்களுக்கு ஒரு உண்மையை நான் சொல்லித்தான் ஆக வேண்டும். காலத்தின் சூழலில் மனம் மயங்கி கிடக்கும் தமிழர்கள் தான் இன்றைக்கும் என்றைக்கும் அசைக்கவே முடியாத உலக கோடீஸ்வரர்களுக்கெல்லாம் கோடீஸ்வரர்கள். ஏன் இப்படிச் சொல்கிறேன் என்பது ஒரு ரகசியம். அதையெல்லாம் பட்டவர்த்தனமாக வெளியில் சொல்ல முடியாது. காலம் வரும் போது தெரிந்து கொள்ளுங்கள். அது சுனாமியைப் போல தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளும்.

நம் தமிழர்களின் அறிவிற்கு எந்த மனிதனாலும் ஈடே கொடுக்க முடியாது. ஒவ்வொரு தமிழனின் வாழ்வியல் கோட்பாட்டிலும் அசைக்க முடியாத பங்கீட்டாய் இருப்பவை கோவில்கள். “கடவுள் நம்மைக் காப்பாற்றுவாரா?” பதிவில் ஒரு பாடல் இருக்கிறது. அப்பாடலையும் கீழே வரும் விபரங்களையும் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்.

கோவிலின் அமைப்பும் மனித உடலின் பாகங்களும்

முன்கோபுரம் - பாதங்கள்
முன்மண்டலம் - முழங்கால்
நிருத்தமண்டபம் - தொடை
பலிபீடம் - தொப்புள்
மகாமண்டபம் - மார்பு
அர்த்தமண்டபம் - கழுத்து
கர்ப்பகிரகம் - சிரம்
தட்சிணாமூர்த்தி - வலது செவி
சண்டிகேஸ்வரர் - இடது செவி
ஸ்தபனமண்டபம் - மூக்கு
ஸ்தபனமண்டலவாசல் - வாய்
லிங்கம் - புருவத்தின் மத்திய பகுதி
விமானம் -தலையின் உச்சி
சரீரப்ப்ரஸ்தாரம் ஷேத்திரம் (தலம், கோவில் இருப்பிடம்)

அன்ன மயம், பிராண மயம், மனோ மயம், விஞ்ஞான மயம், ஆனந்த மயம் என்கிற ஐந்து பிரகாரங்களையும் ஐந்து வித கோஷங்கள் என்று குறிப்பிடுவார்கள்.  இதனைப் பின்பற்றித்தான் சாமியை வழிபடல் வேண்டும். 

கோவில்களுக்குச் சென்று வழிபடுவது எப்படி  என்பதைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளுவோம்.

மன ஒருமை செய்து, வேற்று சிந்தனை களைந்து, இறையுடன் ஒன்றி கோவிலுக்குள் நுழைய வேண்டும். பலிபீடத்தின் அருகில் வீழ்ந்து தீய எண்ணங்களை பலிகொடுத்து, சுத்தமான உணர்வுடன் எழுந்து கொடிமரத்தின் அருகில் சென்று விழுந்து வணங்க வேண்டும்.

ஆண்கள் - தலை, இரண்டு கைகள், இரண்டு காதுகள், இரு முழங்கால்கள், மார்பு போன்றவை மண்ணில் பட வணங்க வேண்டும்.

பெண்கள் - இரண்டு கைகள், இரண்டு முழங்கால்கள், தலை பூமியில் படும்படி வணங்க வேண்டும்.

சன்னதி கிழக்கு என்றால் பலிபீடத்தின் அக்னி மூலைக்கு எதிரில் தலைவைத்து வணங்க வேண்டும். தெற்கு, மேற்கு நோக்கிய சன்னதி என்றால் பலிபீடத்தின் நிருதி மூலையியில் தலைவைத்து வணங்க வேண்டும். வடக்கு நோக்கிய சன்னிதியானால் பலிபீடத்தின் வாயு மூலையில் தலைவைத்து வணங்க வேண்டும்.

கொடிமரத்தைத் தாண்டி மண்டபத்தில் நுழைந்த பிறகு வேறு எந்தச் சன்னிதியிலும் வணங்கக்கூடாது. எவருக்கும் வணக்கம் செலுத்துதல் கூடாது. நந்தியை வணங்கி, அவரிடம் சிவ பெருமானை வணங்க உத்தரவு கேட்ட பிறகுத்தான் சிவனை வழிபட செல்ல வேண்டும்.

இதன் பின்னர் கருவறை வாசலில் இருக்கும் துவாரபாலகரை தரிசித்து விட்டு அதன் பின்னர் கருவறை சென்று சிவனை வழிபடல் வேண்டும். அதன்பிறகு பிற சன்னிதிகளை வணங்கலாம்.
-
நேற்று நண்பர் ஒருவர், உலகில் மாபெரும் கலவரங்கள் நடக்கப்போவதாகச் சொன்னார். இப்போதுள்ள காலத்தின் வெளிப்பாடு மிகக் கொடூரமாய் இருக்கிறது. அரசியல்வாதிகள் செய்யும் அக்கிரமங்கள் எல்லாம் அக்கிரமங்களே அல்ல. அது ஒன்றுமே இல்லாதவை. ஆனால் அரசியல்வாதிகளை முன்னிருத்திக் கொண்டு சில சுய நலவாதிகள் செய்யும் அக்கிரமங்கள் அளவுகடந்து செல்கின்றன. அரசியல்வாதி 0.000001 பர்செண்டேஜ் தின்கிறான். ஆனால் இவனை துணையாக்கும் சுய நலவாதிகள் தின்பது 9.99999 பர்செண்டேஜ். இச்சுய நலவாதிகளுக்கெதிரான மக்கள் கலவரங்கள் நடக்கப் போகின்றது என்பதைக் குறிகள் சுட்டிக் காட்டுகின்றன. விதிப் பலனை அனுபவிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் அவர்கள் இருக்கின்றார்கள். மீண்டும் ஒரு உலகப் போர் நிகழப்போகின்றது. அதிலே கவுரவர்கள் என்கிற சுய நலவாதிகள் அழிக்கப்படப்போகின்றார்கள். இப்போது ஊழல்வாதிகளாய் வெளிப்படுவது அரசியலாதிகள் அல்ல. கார்பொரேட் கம்பெனிகள் என்ற சுயநலவாதிகள். இவர்களுக்கு எதிரான மக்கள் போராட்டம் உலகெங்கிலும் ஆரம்பமாகி விட்டது. அது பரவும் ! சுய நலசக்திகளை, மக்கள் விரோத சக்திகளை அழிக்கும். அந்தப் போரில் மக்களும் தங்கள் இன்னுயிரை இழப்பர். இழப்பினும் உலகம் சுத்தமடையும்.

* * * * * * *

கட்டுரை ஆக்க உதவியும் நன்றியும் : கழுகூர் வரலாற்றுத் தழும்புகள் - கவிஞர் கழுகூர் பழனியப்பன்

Monday, September 24, 2012

கடவுள் நம்மைக் காப்பாற்றுவாரா?


கோவில்களுக்குச் செல்வது, பூஜைகள் செய்வது, அபிஷேகம் செய்வது, கோவில் பணிகள் செய்வது, தளம் போடுவது, விளக்குகள் வாங்கிக் கொடுப்பது, பூக்கள் வாங்கிக் கொடுப்பது போன்ற இறைப்பணிகளைச்  செய்பவர்களைக் கடவுள் காப்பாற்றுவாரா? 

அவ்வாறு திருப்பணி செய்பவர்கள் எல்லாம் கோடிகளில் அல்லவா மிதக்க வேண்டும்? அப்படி யாரும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லையே?. நோய் நொடி இல்லாமல் அல்லவா வாழ வேண்டும். ஆனால் அப்படி யாருக்கு கடவுள் ஆசி வழங்குவதில்லையே? 

அதுமட்டுமா? கடவுளுக்கு நாள்தோறும் பூஜை,புனஸ்காரங்களைச் செய்து வரும் பூஜாரிகளும், ஐயர்களும் கோடீஸ்வரராய் அல்லவா மாறி இருக்க வேண்டும்? இன்றைக்கும் ஐந்து, பத்து தட்டுகளில் விழுகிறதா என்றல்லவா பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் இவர்கள்?  இவர்களுக்கு நோய் நொடி வந்தால் மருத்துவரிடம் அல்லவா செல்கின்றார்கள்? கடவுளுக்கு நாள்தோறும் தொண்டு செய்பவர்களுக்கே இந்த நிலை என்றால் அவ்வப்போது கோவில்களுக்குச் சென்று வருபவர்களின் நிலை பற்றி கேட்கவே வேண்டாம்.

ஏன் கடவுள் வேண்டி நிற்போருக்கு உடனுக்குடன் எதுவும் செய்வதில்லை? கல் மனதாய் இருக்கின்றானே ஏன்? இந்தக் கடவுள் நம்மைக் காப்பாற்றுவானா? இது போல இன்னும் என்னென்னவோ கேள்விகள் இருக்கின்றன. இக் கேள்விகளுக்குப் பதில் தான் என்ன?

மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தில் வாழ்பவர்களில் சில நாடுகளில் இருப்போர் மாயா உலகின் உச்சபட்ட இன்ப வாழ்வினை வாழ்கின்றார்கள். அவர்கள் என்றைக்கும் கோவில்களுக்கோ, சர்ச்சுகளுக்கோ செல்வதில்லை. அழகான வீடு, கார், மனைவி, வற்றவே வற்றாத பொருளாதாரம், ஆரோக்கிய வாழ்க்கையை வாழ்கின்றார்கள். கடவுளை தினம் தோறும் வணங்குபவனை விட, கடவுளைப் பற்றி சிந்தித்தே பாராதவர்கள் இன்ப வாழ்வில் திளைக்கின்றார்களே எப்படி?

நமக்கு முன்பு வாழ்ந்து சென்றவர்கள் சில அனுபவங்களைப் பாடல்களாய் பாடி வைத்திருக்கின்றார்கள். அப்பாடலில் இரண்டு பாடலை முதலில் படியுங்கள்.

கோயிலாவது ஏதடா? குளங்க ளாவது ஏதடா? 
கோயிலும் குளங்களும் கும்பிடும் குலாமரே
கோயிலும் மனத்துளே குளங்களும் மனத்துளே
ஆவதும் அழிவதும் இல்லைஇல்லை இல்லையே - சிவவாக்கியர்

மனமது செம்மையானால் மந்திரஞ் செபிக்க வேண்டா
மனமது செம்மையானால் வாயுவை உயர்த்த வேண்டா
மனமது செம்மையானால் வாசியைக் கட்ட வேண்டா
மனமது செம்மையானால் மந்திரஞ் செம்மையாமே – அகத்தியர்

மேலே இருக்கும் இரண்டு பாடல்களை ஊன்றி கவனித்துப் படித்துப் பாருங்கள். கடவுளின் தந்திரம் புரியும். 

நியூமராலஜி உண்மையா?


நேற்று மாலை நண்பர்களுடன் சந்திப்பு. எனது நண்பரொருவரால் எனக்கு அறிமுகமான நண்பரோடு எந்த வித தயக்கமோ, முதன் முதலில் பேசுகிறோம் என்கிற எண்ணமோ இன்றி வெகு சகஜமாகப் பேசினேன். அடிக்கடி பேசிக் கொள்வோம்.  

இப்படியான நாட்கள் கழிந்து கொண்டிருந்த போது நேற்றைக்கு திரு கண்ணன் அவர்களுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். எந்தக் காரணத்தை வைத்து நாம் நண்பர்கள் ஆனோம் என்று கண்ணன் அவர்களிடம் கேட்ட போது நிமித்த பிரசன்னத்தில் நாங்கள் போன ஜன்மத்தில் ஒரே இடத்தில் பணி புரிந்தவர்களாக இருந்தோம் என்றார். அதனால் தான் அந்த முன் ஜென்ம தொடர்பின் காரணமாய் நாங்கள் முன்பே பழகியவர்கள் போல பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்றார்.முன் பின் பழக்கமில்லை. நேருக்கு நேராய் பார்த்தது இல்லை. முகம் எப்படி இருக்கும் தெரியாது. இப்படியான பல இல்லைகளுக்கும் தாண்டிய ஒரு அன்பு, நெருக்கம், வியப்புத்தான். அதற்கொரு காரணம் இருக்கிறது. 

திரு கண்ணன் அவர்களிடம் பேசினால் எனக்கு பயம் வந்து விடும். காலையில் யாரிடம் பேசினீர்கள், யாரைச் சந்தித்தீர்கள் என்றெலாம் சொல்ல ஆரம்பித்து விடுகிறார். சினிமாக்காரர்களுடன் தொடர்பில் இருப்பதால் அவரிடம் பேசினாலே எனக்கு திக் திக் என்றிருக்கும். என்னைப் போல ஆட்களுக்கு, ரொம்ப டேஞ்சரான “ஜோதிட திலகம்” அவர். இருப்பினும் நேற்று நடந்தைதையும், ஒரு மணிக்கு முன் நடந்ததையும் சொல்ல ஒரு “தில்” வேண்டுமல்லவா? அலட்டிக் கொள்ளாமல் எதிரில் உட்கார்ந்திருப்பவரை அலற அடிக்கும் ரகளையானவர். எதிர்கால, கடந்தகால, நிகழ்காலத்தினைப் பற்றிய விஷயங்களை தெரிந்து கொள்ள விரும்புவர்கள் அவரைத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள். ஒரு மாற்றத்தின் அறிகுறி உங்களுக்கு நிச்சயம் கிடைக்கும். வாழ்க்கைப் பாதையின் போக்கு நேராகலாம் அல்லது சரி செய்யப்படலாம். 

ஒரு சுவாரசியமான சம்பவம் ஒன்று.

ஒருவர் ஜாதகம் பார்க்க வந்திருக்கிறார். அவரின் பையன் பனிரெண்டாவது வகுப்பு எக்ஸாம் எழுதப் போகின்றான். கண்ணன் ”அவன் அடுத்த வருடம் வெளி நாட்டுக்குச் செல்வான்” என்கிறார். அட, இன்னும் எக்ஸாமே எழுதவில்லை, அவன் எப்படி வெளி நாடு செல்வான் என்று கேள்வியைக் கேட்டு விட்டு அவர் சென்று விட்டார். பையன் எக்ஸாம் எழுதி முடித்து சிங்கப்பூரில் இருக்கும் ஒரு நிறுவனத்தில் படிக்க அப்ளை செய்திருக்கிறான். தமிழ் நாட்டிலும் மேற்படிப்பிற்கு அப்ளை செய்திருக்கிறான். இரண்டுக்கும் அனுமதி கிடைத்து விட்டது. ஜாதகம் பார்க்க வந்தவர் போனில் “சார்” என்று அலறி இருக்கிறார். இப்படியான ஒரு சம்பவம் பற்றிச் சொல்லியவர், வாழ்க்கை நொடிக்கு நொடி மாற்றத்துக்கு உரியது என்றார். உண்மைதானே ?

நியூமராலஜி உண்மையா என்று விஷயத்திற்கு வருவோம். மெட்ரிக் அளவுகள் என்பது மனிதனால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது, அந்த மெட்ரிக் அளவுகள் உலகையும் மனித வாழ்வினையும் சூட்சுமாய் சூழ்ந்திருக்கும் கிரகங்களை எந்த விதத்திலும் பாதிக்கவே பாதிக்காது. பெயரில் ஒரு எழுத்தை கூட்டினாலோ அல்லது குறைத்தாலோ வெற்றி கிட்டும் என்றால் அப்படி மாற்றிக் காட்டுபவர் முதலில் கோடீஸ்வரனாக மாறி இருப்பார். அப்படி அவர் மாறாத பட்சத்தில் நியூமராலஜியை எப்படி உண்மை என்று ஏற்றுக் கொள்ள இயலும். கையெழுத்தே போடத்தெரியாத ஒருவனுக்கு நியூமராலஜியால் பயன் இல்லை என்கிறபோது நியூமராலஜி ஒரு வெற்று தத்துவம்.

மெய்யறிவியலில் ஒரு ரகசியம்: 

மனித மனத்தை ஊடுறுவ முடியுமா என்ற கேள்விக்கு என்ன பதில்? 
குருடன் முத்தை துளைத்தான்
விரலில்லாதவன் அதை நூலில் கோர்த்தான்
கழுத்தில்லாதவன் அதை அணிந்தான்
நாவில்லாதவன் அதைப் புகழ்ந்தான்
- தைத்தீரிய ஆரண்யம்

தன் எதிரே அமர்ந்திருக்கும் ஒருவனிம் மனதுக்குள் அவன் நினைக்கும் எண்ணத்தில் ஊடுறுவி அறிந்து கொள்ளும் திறமை ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் உண்டு. இயற்கை மனிதனுக்கு எண்ண ரகசியங்களை மறைத்து வைக்கும் திறமையை அருளினாலும் அதையும் உடைத்து விடும் வழியையும் மனிதனுக்கு தந்து இருக்கிறது.

* * *