குரு வாழ்க ! குருவே துணை !!

அழைக்க : 9600577755 - இமெயில் : covaimthangavel@gmail.com

Wednesday, November 14, 2012

தீபாவளி அன்றும் இன்றும் இறுதிப் பகுதி


மரப் பட்டையினால் செய்யப்பட்டிருக்கும் தீப்பெட்டிகளை இப்போதெல்லாம் கண்ணால் கூட பார்க்க முடிவதில்லை. சூழலுக்கு எந்த வித தீங்கினையும் தராத அப்பெட்டிகளை இனி எப்போது பார்க்கப் போகின்றேனோ தெரியவில்லை.

தீபாவளி அன்று மாலையில் மாமா வெடிகளை வாங்கி வருவார். துணிகள் எல்லாம் தயாராய் தைத்து தாம்பாலத்தில் எடுத்து வைத்து விடுவார்கள். பழங்கள், இனிப்புகள் வந்து விடும். ஏற்கனவே முறுக்கு, அதிரசம், மடக்குப் பணியாரம், கெட்டி உருண்டை எல்லாம் தயாராக இருக்கும்.

இப்போது செய்வது போல தினமும் இட்லியெல்லாம் சுடமாட்டார்கள். நல்ல நாள், விரதம் போன்ற நாட்களுக்குத்தான் இட்லி கிடைக்கும். இட்லி மாவு புளித்தால் அத்துடன் கறிவேப்பிலை கூட சேர்த்து மொறு மொறு தோசை கிடைக்கும். இளம் தேங்காயுடன் வெங்காயம், சோம்பு, இஞ்சி வைத்து அரைத்து தாளித்த சட்னியில் தோசையை நனைத்துச் சாப்பிடச் சாப்பிட டிவைன் தான் போங்கள்.  அம்மா சில சமயம் ஆட்டுகறிக் குழம்பைச் சுட வைத்து தருவார்கள். தோசைக்கு மிகச் சரியான காம்பினேஷனாக நான் நினைப்பது கறிக்குழம்பு தான்.

உளுந்து வடை, சேமியா கேசரி, பாலப்பம், சுழியன் இத்துடன் மல்லிகைப் பூவை விட மெது மெது இட்லிச் சட்னி என்று தழை வாழை இலையில் படையல் போட்டு, குத்து விளக்கு, லட்சுமி விளக்கு ஏற்றி தூபம், பத்தி வைத்து வீடே கமகமக்கும். விடிய விடிய அம்மா பலகாரம் சுட்டுக் கொண்டிருப்பார்கள். நான் அவ்வப்போது எழுந்து சென்று அம்மாவிற்கு ஏதாவது உதவி செய்து கொடுப்பேன்.

விடிகாலையில் பெரிய அண்டாச்சட்டியில் தண்ணீர் சேர்த்து மாமாவும், வீட்டு வேலைக்காரனும் விறகை போட்டு தண்ணீரை கொதிக்க வைத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். எனக்கோ பயம் பற்றிக் கொள்ளும். அரப்பு ஒரு பக்கம் கரைத்து தயாராய் இருக்கும். நல்லெண்ணெய் பெரிய கிண்ணத்தில் ஊற்றி வைத்திருப்பார்கள். அம்மா தலையில் எண்ணெய் வைத்து விட உடம்பெல்லாம் எண்ணெய் ஊற்றி மெழுகி விடுவார்கள். குடத்தடிக்கு வந்தவுடன் தான் சோதனை ஆரம்பிக்கும்.(குடத்தடி என்பது வீட்டின் பின்புறம் இருக்கும் பகுதி.அக்காலத்தில் குடங்களில் தண்ணீர் பிடித்து வரிசையாக வைத்திருப்பார்கள். பெரிய பொக்கையில் தண்ணீர் நிரப்பி வைத்திருப்பார்கள்)

கொதிக்க கொதிக்க சுடுதண்ணீரில் அரப்புத் தேய்த்து தலையில் ஊற்றுவார்கள் பாருங்கள். உடம்பு வெந்து விடும். கத்திக் கதறி ஒரு வழியாக குளித்து விட்டு வந்த பிறகு தலை துவட்டி விட்டு பழைய டிரஸ்ஸை மாட்டி விட்டு படையல் அருகில் காவல் இருப்பேன்.

அனைவரும் குளித்து விட்டு வந்தவுடன் தேங்காய் உடைத்து, தீபம் காட்டி, சாமியை வணங்கி அம்மா மஞ்சள் இட்டுத் தரும் புது உடையை உடுத்தி அழகு பார்த்து வெடி வெடிக்க சென்றால் மாமா ஒவ்வொரு வெடியாய் எடுத்துக் கொடுத்து பாதுகாப்பாய் வெடிக்கச் செய்வார். சர வெடியெல்லாம் வேலைக்காரன் தான் வெடிப்பான். கேட்டால் உதை கிடைக்கும்.

பிறகு பலகாரம் சாப்பிட உட்கார்ந்தால் ஒவ்வொரு அயிட்டமாய் வயிற்றுக்குள் சென்று சேரும். அதற்குள் லத்தீப் கடைக்கு ஆட்டுக்கறி வாங்கச் சென்று விடுவார் மாமா. நாலு அல்லது ஐந்து கிலோ ஆட்டுக்கறி வரும்.

அதற்குள் வீரியங்கோட்டை ருக்மணி சித்தி வீட்டுக்கு பலகாரம், குருசாமி சித்தப்பாவிற்கு வேஷ்டி, துண்டு, சட்டை அத்துடன் ஒரு கிலோ ஆட்டுக்கறி பார்சலை தயார் செய்வார் அம்மா குட்டியம்மாள்.

மாமா வந்தவுடன் பார்சல் பஸ் ஏறி வீரியங்கோட்டைக்குச் செல்லும். மாமா திரும்பி வரும் போது மதியமாகி இருக்கும்.

அதற்குள் வடை, சுழியன், கேசரி, பாலப்பம் போன்றவைகளை தின்று தீர்த்திருப்போம்.

மதியம் ஆட்டுக்கறி வறுவல், குழம்பு, ஆட்டு எலும்பு ரசம் என்றுச் சாப்பாடு சுடச்சுட வாழை இலையில் பரிமாறுவார் அம்மா.

இலையில் இனிப்புகள் சீந்துவார் இன்றிக் கிடக்கும். ஒரு பலகாரம் கூட கடையில் வாங்கித் தர மாட்டார்கள். அதை எவரும் சாப்பிடவும்  மாட்டோம்.
அம்மாவின் அன்புடன் தயார் செய்யப்பட்ட பலகாரத்திற்கு இணை வேறு எங்கிருக்கிறது?

மகனின் வகுப்புத் தோழனின் அம்மாவிடம் மனைவி பலகாரம் சுடுவதைப் பற்றி விசாரித்து இருக்கிறாள். அதற்கு அந்தப் பெண் “அய்யே நீங்களெல்லாம் வீட்டிலா பலகாரம் சுடுகின்றீர்கள், அதெல்லாம் சுத்த வேஸ்ட். நாங்கள் அதையெல்லாம் சாப்பிடவே மாட்டோம்” என்றுச் சொன்னாராம்.

நேற்று விடிகாலையில் குளித்து, புத்தாடை அணிந்து பட்டாசு வெடித்து பலகாரங்கள் சாப்பிட்டு உட்கார்ந்திருந்த போது அம்மா போன் செய்தார்கள். மனைவியிடம் விசாரித்தார்கள். எல்லாம் சரியாகச் செய்திருக்கிறாரா மருமகள் என்ற விசாரணை அது. மகிழ்ச்சியுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள் இருவரும்.

அடுத்த சில நொடிகளில் சட்டையைக் கொண்டு வந்து கொடுத்து ”கிளம்புங்கள்” என்றாள் மனைவி.

“எங்கே?”

”உங்க சகலை வீட்டுக்குத்தான் “ என்றாள்.

“அதுக்கு ஏண்டி காவி டிசர்ட்டைக் கொண்டு வந்து கொடுக்கிறாய், நல்ல டிஷர்ட்டுகள் இருக்கின்றனவே அதில் ஒன்று கொடேன்” என்றேன்.

”பலகாரத்தைக் கொடுக்கத்தான் அனுப்பி வைக்கிறேன். பல் இளிக்க இல்லை. புரிகிறதா? கொண்டு போய் கொடுத்தவுடன் அடுத்த நொடியில் கிளம்பி விட வேண்டும்” என்றாள் கர்ண கடூரமாய்.

அவளை முறைத்து விட்டு கிளம்பினேன். விடிகாலை கோவை சிங்கா நல்லூர் தூங்கிக் கொண்டிருந்தது.

மனைவியின் தங்கை அப்போதுதான் குப்பை கொட்டி விட்டு நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார் வீட்டுக்கு. பலகாரத்தைக் கொடுத்து விட்டு வீட்டுக்குள் கூட போகாமல் திரும்பி வந்து விட்டேன்.

வீட்டிற்கு வந்தவுடன் “ என்ன அதற்குள் வந்து விட்டீர்கள்? “ என்றாள். 

”நீதானடி உடனே வரச்சொன்னாய்? அதான் உடனே வந்து விட்டேன்” என்றேன்.

“ஏன், அவள் உள்ளே கூப்பிட்டு ஒரு வாய் தண்ணி கூடவா கொடுக்கவில்லை?” என்றுச் சிரித்துக் கொண்டே கேட்டாள். ( என்னை நக்கல் செய்கின்றாராம் அம்மணி)

இருடி இரு, உனக்கு வைத்திருக்கிறேன். மனதுக்குள் சிரித்துக் கொண்டேன்.

மாலையில் சகலை தன் குடும்பத்தோடு வீட்டுக்கு வருகை தர, அம்மணியின் முகம் போன போக்கைப் பார்க்க வேண்டுமே?

அடடா, எனக்கு  அப்போதுதான் நிஜமான தீபாவளியே ஆரம்பித்தது.

ஒரு வழியாக எனது இந்தக் கால தீபாவளி மாலையுடன் முடிவடைந்தது மனைவியின் தங்கை வருகையோடு !

* * *

2 comments:

Post a Comment